«لغت نامه دهخدا»
[حِ رَ] (ع اِ)(1) یکی از گیاهان بهاری است. ج، حِفری. (منتهی الارب). || چوبی که بر سرش مانند انگشتان باشد و بدان گندم از کاه پاک کنند. (آنندراج). (1) - در اقرب الموارد حِفراه به این هر دو معنی آمده است.