«لغت نامه دهخدا»
[حَ صی یَ] (اِخ) یکی از پانزده فرقهء خوارج پیروان حفص بن المقدام. (بیان الادیان). فرقه ای از خوارج، اصحاب حفص بن المقدام. (مفاتیح العلوم خوارزمی) (تعریفات). گروهی از فرقهء اباضیه یاران ابوحفص بن ابی مقدام باشند. در ضمن معنی لفظ اباضیه شرح کیش و طریقهء این فرقه در حرف الف بیان شد. و در اصطلاحات سید شریف جرجانی گوید: مخترع فرقهء حفصیه ابوحفص بن المقدام بوده و این گروه بر مقررات طریقهء اباضیه این قول را نیز افزوده اند که: شناسائی حق عزّاسمه در بین ایمان و شرک به دست آید چه معرفه الله خصلتی است میانهء ایمان و شرک. (کشاف اصطلاحات الفنون).