«لغت نامه دهخدا»
[حِ ظُصْ صِحْ حَ] (ع اِ مرکب) نگاهداشت تندرستی. - علم حفظ الصحه؛ دانش نگاهداشت تندرستی. بهداشت. و آن علمی باشد که پیدا آمدن بیماری ها را منع کند.