«لغت نامه دهخدا»
[حِ ظُلْ غَ] (ع اِ مرکب)یادکرد بخوبی غائبی را. پاس نیکنامی غائبی داشتن. کسی را در عقب او به نیکی یاد داشتن. (آنندراج) : شنیده اند ز من صفدران به حفظ الغیب ثنای او که صف بخل بردریدهء اوست. خاقانی.