حفظ الغیب

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ظُلْ غَ] (ع اِ مرکب)یادکرد بخوبی غائبی را. پاس نیکنامی غائبی داشتن. کسی را در عقب او به نیکی یاد داشتن. (آنندراج) :
شنیده اند ز من صفدران به حفظ الغیب
ثنای او که صف بخل بردریدهء اوست.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر