«لغت نامه دهخدا»
[حُ / حَ نَ] (ع اِ) کریشک. مغاک. سوراخ. (منتهی الارب). حفره. (اقرب الموارد). || پُرِ دو مشت. (اقرب الموارد). || کوه. (منتهی الارب). ج، حُفَن.