حفی

«لغت نامه دهخدا»

[حَفْیْ] (ع مص) حفوه. برهنه پای رفتن. (از اقرب الموارد). || سوده پای گردیدن. سوده شدن پای. || سوده شدن سم ستور. (زوزنی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر