حقا

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِخ) حقاء. نام موضعی به نعمان از منازل هذیل. (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر