«لغت نامه دهخدا»
[حَقْ قُلْ لاه] (ع اِ مرکب)(اصطلاح فقه) امری که مخالفت آن اجراء حد یا تعزیر ایجاب کند. مقابل حق الناس. رجوع به مادهء حق شود.