حق بجانب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بِ نِ] (ص مرکب) آنکه حق با اوست از دو خصم.
- صورت حق بجانب؛ آنکه ظاهر مَلامِح و شمائل وی چنان نماید که حق با اوست.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر