«لغت نامه دهخدا»
[حَ پَ] (نف مرکب) قبول کنندهء حق. پذیرندهء حق : به یک ندم برهاند حق ار بود یکدم زبان و سینهء حق گوی و حق پذیر مرا. سوزنی.