«لغت نامه دهخدا»
[حَ قی قَ تِ صِ رَ / رِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح اصول و ادب) و آن نزد اهل عربیت استعمال لفظ است در جزء معنی آن، چنانکه در تجرید آمده است.