حکر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ کِ] (ع ص) نعت از حکر. محتکر. احتکارکننده. || ستیهنده. || سرخود. مستبد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر