حکک

«لغت نامه دهخدا»

[حُ کُ] (ع اِ) مردمان بد. || الحاح کنندگان گاه نیاز. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر