«لغت نامه دهخدا»
[حُ کَ] (ع اِ) جِ حکیم. || فیلسوفان. کندایان. || طبیبان. || شاعران. || هم الذین یکون قولهم و فعلهم موافقاً للسنه. (تعریفات جرجانی). رجوع به حُکَما شود.