«لغت نامه دهخدا»
[حَ نَ] (ع ص) ماده شتران شیردار. (منتهی الارب). اشتر بشیر. (مهذب الاسماء). - ناقه حلبانه رکبانه؛ شتر شیری و سواری. (منتهی الارب).