حلبده

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لَ بِ دَ] (ع ص) ضأن حلبده؛ میش سطبر. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر