«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (نبطی، اِ) لغت نبطی است و به اندلس حریف الاملس بحای مهمله و در بلاد دیگر عصا هرمس و خصی هرمس بخای معجمه و صاد مهمله و دیسقوریدوس در رابعه نوشته که آنرا الیثور رسطس و بعضی برسانیون و بعضی اربوطانون نامند. و آنرا خواصی طبی است. (از مخزن الادویه ص231). و رجوع به سلمه و رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و تذکرهء ضریر انطاکی شود.