حلج

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لُ] (ع ص) بسیارخوار. (منتهی الارب). کثیرالاکل. (از اقرب الموارد).
- قوم حلج؛ گروه بسیارخورنده. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر