حلٍحلٍ

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لِنْ حَ لِنْ] (ع اِ صوت) کلمه ای است که بدان شتران را زجر کنند تا تیز روند و گاه بجای آن حَلْ مسکنه گویند. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر