«لغت نامه دهخدا»
[حَ لِنْ حَ لِنْ] (ع اِ صوت) کلمه ای است که بدان شتران را زجر کنند تا تیز روند و گاه بجای آن حَلْ مسکنه گویند. (منتهی الارب).