حلزه

«لغت نامه دهخدا»

[حِلْ لِ زَ] (ع ص) مؤنث حلز، در همهء معانی. (منتهی الارب). || یکی حِلِّز. (اقرب الموارد). رجوع به حلز شود. || (اِ) کرمی است. (منتهی الارب). رجوع به حلزون شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر