«لغت نامه دهخدا»
[حَ لَ مَ] (ع اِ) سر پستان و آن دو باشد. || گیاه سعدان. (منتهی الارب) (آنندراج). || گیاهی است دیگر. || کنهء خرد. (منتهی الارب). یکی حَلَم و آن کنهء خرد است. (از مهذب الاسماء). || کنهء بزرگ. و این لغت از اضداد است. رجوع به حلم شود. || کرمی است که در چرم افتد و هرگاه دباغت کنند جاهای خوردهء آن دریده و کفیده گردد. ج، حَلَم. || خون پدر. (از منتهی الارب).