«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ] (ع ص، اِ) شیر که در وی خرما تر کرده باشند. (از منتهی الارب) (آنندراج) (مهذب الاسماء). || روغن که بر شیر برآید وقت دوغ زدن. || باقیمانده و فشاردهء خیگ. || عصارهء حنا. || مسکه که بر آن شیر دوشند. (منتهی الارب) (آنندراج).