«لغت نامه دهخدا»
[حَمْءْ] (ع اِ) خویشاوند شوی و زوجه چون پدر و برادر و غیره و در آن سه لغت دیگر آمده: حما کقفا و حمومثل ابو و حم مثل اب. (منتهی الارب). ج، احماء. || (مص) تیره شدن آب از آمیزش گل سیاه و تیره. || خشم گرفتن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || برآوردن و بیرون کردن لای را از چاه. (منتهی الارب).