«لغت نامه دهخدا»
[حَ زَ] (ع اِ) شیر. (منتهی الارب). اسد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). شیر بیشه. (ناظم الاطباء). || تره ای است ترش. (منتهی الارب). بقله حریفه. (اقرب الموارد). ترهء ترش مزه. (ناظم الاطباء). || (اِمص) زبان گزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).