حمساء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) مؤنث احمس. زن درشت در دین و دلاور در جنگ. (اقرب الموارد). ج، حُمس. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || سنه حمساء؛ سال سخت و شدید. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر