حمم

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَ] (ع اِ) جِ حُمَّه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به حمه شود. || انگشت. (منتهی الارب). فحم. زغال. (اقرب الموارد). || خاکستر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || هرچه سوخته باشد به آتش. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رکوی سوخته. (مهذب الاسماء). واحد آن حممه است. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر