حموز

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) ضابط و نگاهدارنده بهوش. (منتهی الارب): انه لحموز لما حمزه؛ اَی ضابط لماضمه. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر