حموض

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) جِ حَمض. رجوع به حمض شود. || (مص) شور گیاه خوردن شتران. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). شوره خوردن شتر. (تاج المصادر بیهقی). || مکروه داشتن چیزی را. || آرزوی چیزی کردن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر