«لغت نامه دهخدا»
[حَمْیْ] (ع مص) حمایت. نگاه داشتن. || حمایت کردن. || نگاهبانی کردن گیاه و چریدن ندادن. حِمیه. حِمایه. حِموه. || یاری دادن. || پرهیز نمودن بیمار را از آنچه زیان دارد او را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و این بدو مفعول متعدی میشود. و مشهورتر اینکه مفعول دوم بضمیمهء حرف است. (اقرب الموارد). || سخت گرم و سوزان شدن آفتاب. (منتهی الارب).