«لغت نامه دهخدا»
[حُ دُ] (ع اِ) سیاهی چشم. (مهذب الاسماء). سیاهی دیده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ج، حنادر. (منتهی الارب) (آنندراج). و در آن هشت لغت دیگر آمده: حُندور. حُندورَه. حِندَورَه. حِندورَه. حندیر. حندره. حِندَور. حندیره. || هو علی حندر عینه و حندره عینه؛ او گرانست بروی چنانکه از کینه بسوی او دیدن نتواند. (منتهی الارب).