«لغت نامه دهخدا»
[حُ نُ] (ع ص، اِ) جِ حنیک. (اقرب الموارد). رجوع به حنیک شود. || مرد دانا و استوار بتجربه. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).