حنو

«لغت نامه دهخدا»

[حَنْوْ / حِنْوْ] (ع اِ) خم دار و کج از هر چیزی خواه از بدن آدمی مانند استخوانهای ابرو و ریش و پهلو و خواه از غیر آن مانند پشتهء زمین و ریگ توده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || هر چوب کج که در پالان خرد یا در پالان بزرگ است. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). چوب زین و پالان. || کوههء زین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جانب چیزی. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر