حنو

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِمص) کژی. (منتهی الارب). || (اِ) جانب. (اقرب الموارد). جانب هر چیزی. (ناظم الاطباء).
- حنو سرج؛ اسم است برای هر دو قربوس مقدم و مؤخر. (اقرب الموارد).
|| نباتی است. (منتهی الارب). نام گیاهی است. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر