حوب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ وَ] (ع اِ) ای حوبی؛ والهفاه :
همه آبستن گشتید و همه دیونژاد
این مکافات چنین باشدتان ای حوبی(1).
منوچهری.
(1) - در دیوان: ای حربی، اجر شبی، نبی آمده است با تردید در همهء ضبطها.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر