«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) رگ جگر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || ترکهم حوث بوث و حوثاً بوثاً؛ متفرق و پراکنده و پریشان کرد ایشان را. (منتهی الارب).