«لغت نامه دهخدا»
(ع ص) حیران. جِ حائر. (منتهی الارب). رجوع به حائر شود. || جِ حُواره. بچهء ناقه همین که بزاید یا آنکه از شیر بازشده باشد. (آنندراج) (منتهی الارب). جِ حَوَر. (منتهی الارب). رجوع به حور شود.