حوزه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ زَ] (ع اِ) ناحیه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ناحیت. (مهذب الاسماء). || مرکز. مجتمع.
- حوزه الملک؛ دارالملک. پای تخت. بیضهء ملک. دارالسلطنه. عاصمه. کرسی. قصبه. (یادداشت مرحوم دهخدا).
- حوزهء انتخابات.؛
- حوزهء درس.؛
- حوزهء قضائی.؛
|| میانهء ملک. || انگوری است. (منتهی الارب). || فرج زن. || طبیعت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر