«لغت نامه دهخدا»
[حَ زَ] (ع اِ) ناحیه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ناحیت. (مهذب الاسماء). || مرکز. مجتمع. - حوزه الملک؛ دارالملک. پای تخت. بیضهء ملک. دارالسلطنه. عاصمه. کرسی. قصبه. (یادداشت مرحوم دهخدا). - حوزهء انتخابات.؛ - حوزهء درس.؛ - حوزهء قضائی.؛ || میانهء ملک. || انگوری است. (منتهی الارب). || فرج زن. || طبیعت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).