«لغت نامه دهخدا»
[حَ ضِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حوض آب و آن برج حوت است. (برهان) : عریان بحوض ماهی سوی بره روان شد همچون بره برآمد پوشیده صوف اصفر. خاقانی.