حوضه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ضَ] (ع اِ) عماری فیل و جز آن که بصورت حوض بسازند. (آنندراج) :
نشینندهء حوضهء آبگیر
پلی کز حجابی ندارد گزیر.
نظامی (از آنندراج).
حوضه ای ساخته ز سنگ رخام
حوض کوثر بدو نوشته غلام.نظامی.
چو زد کوزه بر حوضهء سنگ بست
سفالین بد آن کوزه حالی شکست.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر