حوفله

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فَ لَ] (ع مص) منتفخ و پرباد گردیدن سر نره. || (اِ) سر نره. (منتهی الارب). حشفه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر