حولی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لی ی] (ع اِ) اسب و گوسفند یک ساله. ج، حوالی. (مهذب الاسماء). یک ساله از ستوران ناکفته سم و غیر آن. حولیه مؤنث آن و حولیات جمع آن. (از منتهی الارب). ستوران سم دار و غیر آن که یک سال بر آنها گذشته باشد : چون یکساله گردد [ بچهء اسب ] حولی گویند. (تاریخ قم). و رجوع به صبح الاعشی ج2 ص30 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر