حؤول

«لغت نامه دهخدا»

[حُ ئو] (ع مص) حَول. گذشتن یک سال بر چیزی. || برگشتن از عهد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بجای دیگر گشتن. (منتهی الارب). || حایل شدن میان دو چیز. (اقرب الموارد). || آبستن نشدن ناقه بعد از گشن دادن و همچنین درخت خرما. (منتهی الارب). آبستن نشدن. || بار دادن خرما یک سال و بار ندادن در سال دیگر. (اقرب الموارد). حوول. رجوع به این کلمه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر