حینیهء ممکنه

«لغت نامه دهخدا»

[نی یَ / یِ یِ مُ کِ نَ / نِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) قضیهء موجههء بسیطه است که در آن حکم شود بسلب ضرورت و صفیه از جانب مخالف. و این چون حینیه مطلقه نزد منطقیین اعتبار ندارد. مثال: کلّ مَن به ذات الجنب ممکن ان یسعل فی بعض اوقات کونه مجنوباً و این نقیض مشروطهء عامه است، چنانکه حینیهء مطلقه نقیض عرفیهء عامه است، و آن قضیه ای است که حکم شود در آن به ثبوت یا سلب بالفعل در بعض اوقات وصف موصوف. مثال: کلّ مَن به ذات الجنب یسعل بالفعل فی بعض اوقات کونه مجنوبا. (کشاف اصطلاحات الفنون). و رجوع به اساس الاقتباس شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر