«لغت نامه دهخدا»
[حَیْ یو] (ع اِ) مذکر حیه. افعی و مار. (اقرب الموارد). مارنر. (آنندراج) (منتهی الارب) (مهذب الاسماء): و یأکل الحیه و الحیوتا. (اصمعی از اقرب الموارد).