حیه

«لغت نامه دهخدا»

[حَیْهْ] (ع صوت) زجر است مر خران را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر