حیهله

«لغت نامه دهخدا»

[حَ هَ لَ] (ع اِ) یکی حیهل که درختی است. (منتهی الارب). رجوع به حیهل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر