حییه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ یی یَ] (ع ص) حئییه. مؤنث حَیی یعنی صاحب حیا. (اقرب الموارد). زن شرمگین. (مهذب الاسماء). رجوع به حیی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر