خابط

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع ص) (از خَبط): و ما ادری ای خابط لیل هو؛ ای الناس هو (منتهی الارب) برای ناشناسی گویند که بشب درآید (اقرب الموارد) (المنجد (||) اِ) شتر، یقال: ماله ناطح و لا خابط؛ ای بعیر و لاثور یقال لمن لاشی ء له (ذیل اقرب الموارد ||) ضربان درسر (تاج العروس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر