خاتم پرست

«لغت نامه دهخدا»

[تَ پَ رَ] (نف مرکب)دوستدار انگشتری آنکه محبت او بخاتم بحد پرستش شود : چنان بود کان مرد خاتم پرست بخاتم همی کرد بازی به دستنظامی رجوع به خاتم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر