خاذل

«لغت نامه دهخدا»

[ذِ] (ع ص) هزیمت یافته || آهوی ماده که از آهوان دیگر بازمانده تفقد بچهء خود کند (منتهی الارب) (آنندراج) ج، خواذل (اقرب الموارد ||) آنکه ترک عون و نصرت کند (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر